Papa wordt milder

atemperar-a-papa

Foto: archief EFE

Voor Marino Murillo, Cubaanse Vice-President en vader die, enige dagen geleden, zijn enige dochter in ballingschap zag gaan naar het buitenland.

Papa, je houdt je er buiten, hoor”, adviseert de dochter aan de andere kant van de lijn. Dezelfde dochter die hem een paar weken geleden nog wat geld, medicijnen en kleding had gestuurd. Zij die tien jaar geleden emigreerde en nu vanuit Berlijn de familie die in Havana achterbleef financieel ondersteunt. De vader moet elke keer weer slikken als zijn eerstgeborene hem per telefoon herhaalt dat hij niet betrokken moet raken bij zaken van de Communistische Partij of van het Comité ter Verdediging van de Revolutie (CDR) en dat hij zich al helemaal niet moet laten lenen voor een protestmars tegen opposanten. “Luister, dat hele zaakje staat op het punt van omvallen en jij zult degene zijn die besmeurd wordt met pek en veren”, drukt de vasthoudende jongedame hem nogmaals op het hart. De gedweeë ‘pensionado’ heeft zijn ideologische intolerantie daarom al enkele tandjes lager gezet, de woede wat getemperd die wordt opgewekt door iedereen die tegen “zijn Comandante” is en zelfs zijn lidmaatschapspas van de Partij in een lade verstopt.

De veranderingen zijn hem aan te zien. Wanneer iemand tegen hem over de politiek begint, maakt hij snel een bruggetje naar het weer of honkbal. Met de dissidente buren, die hij eerst geen gedag meer zei, maakt hij weer praatjes en geeft ze zelfs een medeplichtig knipoogje. De bijeenkomsten van oud-strijders lijken hem inmiddels vreselijk saai, de kranten zo nietszeggend, de politieke leuzen zo misleidend … hij zet zelfs de televisie niet meer aan voor officiële toespraken. Wat is er met hem gebeurd? Een mengeling van frustratie, ergernis over zijn lage pensioenuitkering, de aanhoudende corruptie en de het oneindige uitstel van zijn dromen. Maar in zijn geval waren zijn kinderen de katalysator van de ontevredenheid, de krachtigste ontkenning die zijn ideologie kon treffen. De oudste woont in Europa en de jongste stak per vlot de Straat van Florida over. Geen van hen wilde blijven wachten op de vruchten van het systeem waarvoor “papa zo hard heeft gevochten”.

Na het vertrek van zijn kinderen, heeft hij in zichzelf een gematigder man ontdekt, in staat om te accepteren dat andermans kinderen ook vertrekken zonder hen te bekogelen met eieren en beledigingen. Hij laat niet toe dat iemand zijn nageslacht “verraders” noemt en heeft geleerd dat het Engels van zijn kleinkind – geboren in Arkansas – in niets lijkt op de taal van de duivel. Bovendien zijn de vitaminen die ze opsturen zo goed, is de zalf tegen schouderpijn zo verzachtend, en komen de dollars via Western Union zo goed van pas … Hij is, kortom, een andere man. In oktober zal hij zijn familie opzoeken in de VS en hij is niet van plan terug te keren. Hij zal vertrekken zonder ruchtbaarheid, zonder afscheid te nemen en zelfs zonder zich af te melden van de enige partij waarin hij actief was. Hij zal gaan zonder zich publiekelijk uit te spreken tegen bepaalde zaken, zonder excuses te maken aan dissidenten die hij decennialang heeft beledigd, bespuugd en beschimpt. Hij zal vertrekken.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s