De blaaskaken

Overvolle gangen, lamellen die de hitte doorlaten, terwijl de frisse lucht er nauwelijks doorheen komt. Het is tien uur ’s ochtends in een willekeurig kantoor, in een of andere publieke ruimte van dit grote en langgerekte eiland in de vorm van een wachtlijst. Een ambtenaar roept de namen af van de wachtenden, bladert door de papieren en verwijst ze naar een kamertje met muren van geperst karton. Tegen het middaguur waagt een goed geklede dame zich in de zaal en de directeur zelf geeft haar voorrang boven alle aanwezigen en ontvangt haar zelfs in zijn kamer. Als zij vertrekt, fluistert iemand over haar: “Het is de dochter van generaal zus en zo… die hoeft dus niet te wachten”.

De wijk Nuevo Vedado, de lelijke betonnen gebouwen staan hier naast villa’s met ruime tuinen en hoge hekken. “En wie woont hier?”, vraagt een nieuwsgierig jongentje die voor het eerst door de straat loopt. De ouders lachen besmuikt, trekken hun wenkbrauwen op, om hem uiteindelijk te zeggen: “Deze gaf men aan de moeder van een commandant die uit de Sierra afdaalde, maar nu wonen haar kleinkinderen er“. En als ze bij de andere hoek zijn aangekomen, staat daar een oude man op de stoep te kletsen met zijn buurman. Als ze naderen, hoort de kleine jongen nog net “Ik zal mijn neefje, de politiechef, even vragen om hem te laten schikken. Dan laat hij het voortaan wel om  zijn muziek zo hard te zetten”. Wanneer de nieuwsgierige familie de Tulipan straat wil oversteken, geeft een auto hun geen voorrang. Achter het stuur een andere blaaskaak met ‘blauw bloed’ die weet de niemand hem een boete gaat geven voor het negeren van een stopteken.

De bloedlijn, de familieboom, het delen van genen met bepaalde mensen, is in het Cuba van vandaag een belangrijke boterbrief voor bijna iedereen. Nepotisme speelt niet alleen een rol op de werkvloer of bij het binnenhalen van bepaalde politieke functies. “Familie van…” zijn, stroomlijnt procedures, doet wonderen voor je strafblad, zet je hoger op een wachtlijst voor een woonhuis of een auto, opent onmiddellijk de deuren van de betere ziekenhuizen, garandeert een plek in de meest gewilde scholen en zelfs een snelle crematie van een overleden naaste. Zijn afkomst kan iemands triomf of pech betekenen, het element waarom men op sommige scholen van een leerling tolereert wat men niet van een andere student zou pikken. Want wie wil nou een machtige vader dwarszitten? Waarom zou je het jezelf moeilijk maken door “nee” te zeggen tegen wispelturige zus van een generaal? Wie durft een kleinkind van een hoge pief iets te ontzeggen? Iedereen weet dat de toorn, wanneer hij van de Olympus afdaalt, komt in de vorm van een bliksemschicht, een donderslag die je je baan kan kosten, problemen kan veroorzaken en veelbelovende carrières kan ruïneren.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s