Voor de Revolutie of tijdens de Revolutie?

ante-la-revolucion

Foto: Roberto Segre – overgenomen van vitruvius.com.br

De poster is klein en doemt, met een zekere schuchterheid, op bij de balkonmuur enkele meters boven de grond. Een eenvoudig “Te koop” dat onopgemerkt zou blijven, ware het niet dat men op het appartement ernaast ook dezelfde zin kan lezen, geschilderd op een raam. Nog hoger, zijn de bewoners van de zesde verdieping creatiever geweest en hebben een bord van acryl geplaatst waarop zelfs de vierkante meters die ze aanbieden staan aangegeven om potentiële kopers te motiveren. Maar de verkopers hebben het niet gemakkelijk. Het gebouw is lelijk, grijs, van het type dat werd gebouwd in de jaren tachtig onder het systeem van ‘microbrigades’. Velen die hun advertenties lezen op websites – zoals Revolico.com en Cubisima.com – kloppen bij aankomst op de plaats niet eens op de deur, omdat ze zien dat het hier gaat om één van die mastodonten van beton en slechte architectonische smaak die werden gebouwd tijdens de jaren van Sovjet-subsidies.

De verscheidenheid en omvang van het aanbod van te koop staande woningen lijkt de reële mogelijkheden van de Cubaanse portemonnee te overtreffen op dit moment. Veel huizen zijn plotseling op opgedoken op een vastgoedmarkt die decennia lang verboden was en, ondanks de woonbehoeften, ontbreekt het belangrijkste: het geld om ze te kopen. Het is verbazingwekkend om eigendommen te zien die te koop staan voor een kwart of een half miljoen CUC, in een land waar het gemiddelde maandloon niet boven de 20 CUC uitkomt. Vandaar dat de grootste beweging van aankoop-verkoop plaatsvindt in de goedkopere woningen, die kleiner zijn, slechter gelegen of meer vervallen. Terwijl in de sector van luxe huizen alles langzamer gaat, neerwaarts, is op het niveau van een kamer in een woongemeenschap of een klein appartement zonder ramen, de beweging duidelijk merkbaar, vooral voor al die mensen uit de provincie die de kans grijpen om een huis te bemachtigen in Havana, al was het maar een paar vierkante meter.

Ook interessant is de directe en pragmatische evaluatie die wordt gemaakt van elke woning in aanbieding. De advertenties worden verfijnd, vergezeld van foto’s en positieve beschrijvingen van de “goede watertoevoer” die het huis heeft, de geweldige locatie in een rustige buurt of de mogelijkheden het te vergroten en op het dak te bouwen. Maar er is een kwalificatie die niemand nalaat te vertellen als hun huis het verdient en dat is die van “kapitalistische bouw” als het werd gebouwd voor 1959. Een heldere en onverbiddelijke waterscheiding verdeelt al het vastgoed tussen gebouwd voorafgaand aan de Revolutie en daarna. De prijs schiet omhoog als het gebouw waarin het appartement zich bevindt stamt uit 40er of 50er jaren, terwijl die appartementen van de microbrigadisten, die hun geprefabriceerde torenflats oprichtten in de jaren van sovjetisering, zijn verbannen naar een lager niveau in de offertes. De vastgoedmarkt laat – met al zijn hardheid – een scala van waarden bloeien die ver van het officiële discours liggen en kent aan elk ding een nieuwe waarde toe, een objectieve maatstaf voor het meten van zijn kwaliteit.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s