Kerst voor eigen rekening

Kleine plastic boompjes steken hier en daar hun kop op, met bewaarde slingers van vorige jaren en een ster van ijzerdraad in de top. Overvloedige coniferen, vol met opgehangen details in de lobby van een of ander groot hotel of in de huiskamers van de villawijk Miramar. Lichtjes, kleuren, melodieën die zich oneindig blijven herhalen. In een straat in Nieuw Vedado proberen buren elkaar af te troeven door het balkons of tuinenheggen zo uitgelaten mogelijk te versieren. Maar ook huis na huis, duizenden in aantal, zonder enige verwijzing naar de decemberfeesten. Misschien door atheïsme, door gebrek aan geld of simpelweg door lethargie. “Wat valt er te vieren?“, zouden velen van hen zeggen, als men het hun zou vragen.

Deze Kerst hebben de zelfstandig ondernemers zich de festiviteiten aan het einde van het jaar toegeëigend. In de voedselstalletjes, de kleine winkeltjes waar men prullaria verkoopt en in de privérestaurants van Havana is men vastberaden om de ruimte op te leuken met afbeeldingen van de Kerstman, kerstballen en knipperlichtjes. Een explosie van kleuren en kerstliederen die de private sector zo onderscheidt van het publieke domein. Het is alsof een overdaad aan glitter en versierselen een andere manier is om zich af te zetten tegen de depersonalisering van de vele openbare ruimtes die worden beheerst door ministeries of instituten. Deze visuele excessen van vandaag zijn zeer waarschijnlijk het antwoord van het volk op al die gefluisterde of zelfs genegeerde Kerstavonden, toen het hebben van een kerstboom het bewijs was van een “ideologische afwijking”.

Het doet ook weer denken aan die circulaire, toegeschreven aan de huidige vicepresident José Ramón Machado Ventura, waarin kerstbomen in openbare ruimtes werden verboden. Een mislukte poging om zelfs te reguleren hoe wij afscheid nemen van het jaar en die – gelukkig maar – niet lang stand hield. Die stortvloed aan verboden en valse soberheid heeft geleid tot het huidige excessieve vertoon. Velen willen de afbeelding van de Heilige Maagd en het kindje in huis hebben, hoewel ze niet eens weten of ze stro of sneeuw rond de kribbe moeten leggen. Overal zie je felrode bloemen, knipperende lichtjes en mollige gezichten met een puntmuts. Al die decembers tussen “nee, het mag niet” en “ja, het mag weer” hebben de kerstkoorts doen oplaaien. Nog maar weinigen willen de kerstslingers nog thuis verstoppen of de kerstster in een of andere lade bewaren.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s