Twaalf plus één

De Kabbala, het nummer dat niet genoemd wordt, het bijgeloof rond de cijfers, de rampspoed die zich zou kunnen voltrekken enkel door het uitspreken van die acht letters. Ik weet nog dat, toen ik dertien werd, er veel grapjes werden gemaakt met dezelfde strekking. Hoe oud ben je?, vroegen de ouderejaars, om vervolgens in een deuk te liggen over mijn verwarring bij het antwoorden. Ik moest antwoorden met een “twaalf plus één” of een “vijftien min twee”, omdat, als ik dat vervloekte nummer zou uitspreken, ik bedolven zou worden onder een golf van hoongelach. Ook kon dit gepaard gaan met een tik met de knokkels boven op mijn hoofd en de uitroep “Jij bent ‘m!”. Tot op de dag van vandaag tast ik nog in het duister over de betekenis daarvan. Maar goed, ik groeide op met de opvatting dat ‘dertien’ niet alleen pech betekende, maar ook hoon, pesterijen en pijn.

Toen ik bij Reinaldo introk, dacht ik: “Wat een opluchting! Ik woon in ieder geval op de veertiende verdieping en niet eentje lager”. Stelt u zich eens voor dat men, iedere keer als ik adres vertelde, mij sarcastisch het “Jij bent ‘m!” uit mijn jeugd zouden toeschreeuwen. Ik zou blijven blozen. Jaren later, rekende de vroedvrouw uit dat mijn zoon op 13 augustus 1995 zou worden geboren, maar gelukkig greep de natuur in en bevrijdde ons van die onheilspellende datum. En zo, door omwegen te maken en te duiken, door soms het getal niet uit te spreken of optel- en aftreksommetjes te maken, heb ik de schaduw van “tien plus drie” op afstand weten te houden. Velen hebben met mij hetzelfde gedaan, soms meer uit voorzorg dan uit daadwerkelijke dwanggedachten over het ongeluk. Maar nu komt een zware test voor iedereen: het jaar 2013 dat op het punt staat te beginnen.

Ik heb de indruk dat voor Cubanen de komende twaalf maanden absoluut niet het einde zullen betekenen. Ik kan nu al voorzien dat ze vol zullen zijn van veranderingen en grootste momenten. Veel van het land dat we kennen zal transformeren, ten goede, maar soms ook ten kwade; nieuwe namen zullen op het nationale toneel verschijnen en anderen zullen definitief in het marmer worden bijgezet. Een tijdperk eindigt, en geeft de Maya’s toch nog gelijk. Maar dat alles hangt in de eerste plaats af van hoe wij burgers de uitdagingen aangaan die ons worden gepresenteerd, van hoe bewust wij ons zijn dat wij leven op een keerpunt in de historie. Vandaar dat ik mij aan het voorbereiden ben en als een mantra tegen mijzelf herhaal: dertien, dertien, dertien, dertien, dertien…

* Al mijn vrienden, collega’s, bloggers, journalisten waar ook ter wereld, lezers van mijn teksten, commentators die zich mijn blog hebben toegeëigend, vertalers die op vrijwillige basis mijn blog naar andere talen omzetten, degenen die mij door hun terechte kritieken of hun bijtende tirades hebben geholpen een beter mens te worden, ik wens hen allemaal fijne feestdagen toe en een prachtig nieuw jaar!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s