Op zoek naar de verloren pil

Foto overgenomen van http://habanero2000.wordpress.com/2011/10/17/ansioliticos-en-la-habana/

Het papiertje schoven ze onder de deur door, maar hij vond het pas de volgende dag. De lijst was opgesteld in slordig handschrift, waarbij de “r” en de “l” door elkaar werden gehaald, net als een enkele “b” en “v”. Desondanks begreep hij het helemaal. De diazepam bleef 10 peso’s per dozijn pastilles en er moest genoeg zijn voor eenmaal daags, ten minste voor de komende maand. Paracetamol mocht ook niet ontbreken, dus noteerde hij in de kantlijn naast de naam van het medicijn een “2”. Deze keer had hij geen alcohol nodig, maar aan nistatina crème had hij wel behoefte. Aan zijn zoon, van nature onrustig, verkocht hij altijd wel een paar meprobamato‘s, vandaar dat hij ook daarvan een hoeveelheid voor enkele weken noteerde. Deze handelaar was betrouwbaar, had hem nooit opgelicht, alle medicijnen waren van goede kwaliteit en sommigen waren zelfs geïmporteerd. Meer dan eens kocht hij verzegelde potten, waarop stond “Niet voor de verkoop, alleen gratis distributie”.

De handel in medicijnen en andere zorgartikelen groeit met de dag. Een stethoscoop kost op de zwarte markt twee keer het dagloon; een Salbutamol spray voor astmapatiënten kost het salaris van een hele dag werken. Geconfronteerd met de slecht bevoorrade staatsapotheken, blijven de patiënten en hun families niet met de armen over elkaar zitten wachten. Een rolletje tape doet tien nationale peso’s, dezelfde prijs voor een glazen thermometer. Of men breekt de wet of men blijft de temperatuur aflezen met een hand op het voorhoofd. Het gevaar zit ‘m echter niet alleen in het schenden van de voorschriften. In werkelijkheid, dienen veel klanten zichzelf medicatie toe of slikken ze pillen die door geen dokter zijn voorgeschreven. Aan de clandestiene verkoper hoef je geen receptuur te laten zien en hij vraagt zich nooit af wat de patiënt met de pillen of siropen gaat doen.

Ondanks de opeenvolgende politieacties tegen het smokkelen van medicijnen, lijkt het fenomeen alleen aan te zwellen in omvang. In de Havanese wijk Puentes Grandes is een oude vuilnisbak die is omgebouwd tot farmaceutische groothandel het embleem van de strategieën en mislukkingen van de overheid om de illegale verkoop aan banden te leggen. De politie is niet bij machte om de misstanden met wortel en al uit te roeien, want het wegsluizen van medicatie vindt plaats bij groothandels, farmacie-techneuten, verpleegkundigen tot zelfs ziekenhuisdirecteuren aan toe. Pijnstillers, infectieremmers, injectienaalden, watten en verzachtende crèmes vinden het gretigst aftrek. De illegale markt in farmaceutica gaat hand in hand met beunhazerij en namaak.

Een paar witte pilletjes, waarvoor dertig keer de waarde is betaald, kunnen uiteindelijk het probleem oplossen of de oorzaak zijn van ergere problemen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s