Zorgen wij voor het milieu in Cuba?

Leeg blikje op het strand van Havana

Een man in overall gooit batterijvloeistof in een rioolput. Een paar meter verderop wassen twee jongens hun motor en het zeepsop valt op de grond en loopt over de wortels van de bomen in de buurt. Verschillende buren hebben een vuilnishoop in de fik gezet; droge bladeren, takken, maar ook batterijen van een elektrische radio en zelfs een cartridge uit een laserprinter. Na het enkele tientallen gebruikt te hebben gooit de kok van die zaak het frituurvet door de gootsteen, dat wil zeggen… als hij het niet meeneemt naar huis voor eigen gebruik. Hetzelfde doet de kapper, driehoog achter, wanneer hij de verf voor kleurspoelingen door de wc spoelt. De onverantwoordelijke manier van omgaan met restproducten is een steeds groter probleem in Cuba. Slechts weinigen hebben oog voor de ecologische schade als gevolg van alledaagse handelingen.

Het scheiden van afval naar materiaal, zoals glas of karton, klinkt als een droom in een land dat niet eens in staat is gebleken om het probleem van een efficiënte vuilnisophaaldienst op te lossen. Nog altijd puilen de containers op de hoek van de straat uit, trekken ze muggen aan, sanitaire gevaren en die weeïge lucht die inmiddels onlosmakelijk verbonden is met steden als Havana. Vandaar dat een moeilijke klus wordt om de bevolking milieubewust te maken, terwijl hun prioriteiten nog altijd liggen bij het überhaupt laten functioneren van maatschappelijke diensten. Een groot deel van de door ons veroorzaakte achteruitgang van het milieu is echter onomkeerbaar en vraagt om onmiddellijk ingrijpen om haar zo snel mogelijk een halt toe te roepen. De publieke sector is de grootste plunderaar van ons ecosysteem, met zijn enorme fabrieken die chemische producten uitstoten in rivieren en de zee, met al zijn suikerfabrieken zonder oxidatietanks of zijn duizenden transportmiddelen die niet voldoen aan de milieuvoorschriften. Dit alles wordt nog verergerd door het gebrek aan transparantie, het fabriceren van valse statistieken en het verbod op onafhankelijke organisaties die gedragsnormen zouden kunnen opleggen. Maar ook wij, burgers, hebben schuld.

Het gebrek aan ecologisch verantwoordelijkheidsbesef valt op in elk detail van ons dagelijks leven. Je merkt het bijvoorbeeld aan de bravoure waarmee zoveel Cubanen bomen omhakken, hun patio asfalteren waar eerst plantjes groeiden, chemisch afval in de gootsteen kieperen, dieren mishandelen of doden of simpelweg recyclebaar materiaal weggooien. Het is niet voldoende om aan basisschoolkinderen te vragen om een zaadje van een boon te zaaien teneinde ze liefde voor de natuur bij te brengen. Evenmin volstaat het om op primetime televisiespotjes te tonen waarin opgeroepen wordt om onze planeet te beschermen. De zorg voor het milieu moet opgenomen worden in het curriculum van docenten, vorm krijgen in een juridische entiteit en gepromoot worden in alle sectoren.
De ontluikende burgermaatschappij zou deze vlag ook moeten oppakken. Zonder de toorts van de mensenrechten ende democratische hervormingen te laten zakken, is het nu tijd voor volksbewegingen om milieubeschermingsstrategieën uit te werken voor dit eiland dat wij zullen nalaten aan onze kinderen. Groepen die incidenten tegen het ecosysteem melden, programma’s organiseren ten behoeve van recycling en pogen om de bescherming van onze natuurlijke grondstoffen die aandacht te geven die het verdient. Het is allemaal heel mooi dat wij aan de volgende generaties een vrij land willen overdragen, maar dan moeten we er wel voor zorgen dat er iets over te dragen valt.

De klok tikt. De natuur wacht niet. Morgen is er misschien geen weg terug.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s