Bedtijd

Nog eentje, nog eentje, nog eentje!, eist hij, terwijl hij met zijn schouders op het matras steunt en zijn benen richting het plafond strekt. De moeder moet snel iets nieuws bedenken, een verhaaltje om haar zoon te laten slapen. Dus vermengt ze schepsels uit de verhalen van de gebroeders Grimm met creaturen uit Cubaanse stripverhalen, om er een fabeltje van te brouwen met ook nog een levensles erin. Het flesje zakt een kant op, de benen worden rustig en de ogen beginnen zich langzaam te sluiten. Gelukt, het kind is gaan slapen. Aan de andere kant van de deur wachten nog ettelijke uren van huishoudelijk werk. De vaat moet gedaan worden, ze moet het bad vol laten lopen voor haar man en de bonen staan op het vuur. Maar in ieder geval slaapt het kind.

Ondanks de snelheid van het moderne leven en de dagelijkse uitdagingen, vertellen veel Cubaanse ouders nog altijd verhaaltjes bij het naar bed gaan. Sommigen lezen liever voor, terwijl anderen ze ter plekke verzinnen of putten uit de verhalen van hun eigen jeugd. Videospelletjes en Disneyfilms hebben nieuwe situaties en personages aan het oeuvre toegevoegd. Het is daarom helemaal niet raar als Pulgarcito en Buzz Lightyear vrienden worden in dergelijke verhalen of dat Harry Potter slachtoffer wordt van een vergiftigde appel. In tijden waarin de grenzen van genres vervagen, verbaast het evenmin dat een stukje reggaetón uit de mond komt van een tovenaar van een of ander ver land of van de slechte heks uit het verhaal. Waar het om gaat is dat de oogleden zwaar worden en de slaap zo snel mogelijk komt.

Een paar dagen geleden vertelde een vriend mij dat zijn dochter hem om een nieuw verhaal had gevraagd. “Eentje, papa, die in geen enkel boek voorkomt”, waarschuwde ze hem. De vader, moe van een dag werken en niet in staat om iets nieuws te verzinnen, besloot om te vertellen over zijn eigen routine. “Er was eens een man – begon hij – die elke dag om zes uur ’s ochtends opstond”. Terwijl hij vertelde, volgde de ogen van het meisje elk gebaar, hopend dat de hoofdpersoon zich zou ontpoppen tot superheld of schurk. “Hij zocht brood van de rantsoenmarkt – zo ging hij door – en daarna ging hij naar zijn werk met de bus die soms kwam opdagen en soms ook niet”. Een kleine frons van ongeduld begon door te schemeren op het gezichtje van het meisje, maar de stem ging gewoon door. “Aan het eind van de maand ontving hij een salaris dat nauwelijks genoeg was om de elektriciteit te betalen en boodschappen te doen, dus moest de brave man slechte en illegale dingen doen om te overleven…”

Een grom van frustratie verstoorde de monotone verteller. Het kind gooide haar kussen door de kamer, terwijl ze schreeuwde “Nee, pap, nee, ik wilde een verhaal waarbij de goeden winnen …!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s