Pluche speelgoed

Op de bank ligt een pluche hond die een oog mist en een oor heeft dat los zit. Dertig jaar geleden speelde een meisje, dat inmiddels al twee kinderen heeft, met hem. Geen van hen is oud genoeg om de gerantsoeneerde markt voor industriële producten te hebben gekend. Daarom, wanneer hun moeder hun uitlegt dat de pop voor haar tot de basiscategorie behoorde, kijken ze haar aan alsof ze Chinees spreekt.

Voor hun is alles anders. Van jongs af aan weten ze dat speelgoed verkocht wordt in converteerbare valuta. Soms, als ze meegenomen worden naar de grote markt in de straat Carlos III, blijven ze met hun gezicht tegen de ruit gedrukt voor een roze pony en een plastic huis met open haard. Het zijn twee verschillende generaties, maar verenigd door een soortgelijk onbehagen. De dertigjarige maakte een tijdperk van Sovjetsubsidies mee en van genormeerde distributie van alles… of bijna alles. Haar kinderen, in hun geval, leven in tijden van monetaire dualiteit en schaarste. Terwijl voor haar Driekoningen niet werd gevierd in januari, maar officieel overging naar juli en ook anders werd genoemd, hebben haar kinderen de furieuze wedergeboorte van vele tradities gezien.

In de jaren tachtig vertelde de grootmoeder van dat kind van de pluche knuffel haar fluisterend over Balthasar , Melchior en Gaspar. Toen ze opgroeide leerde ze aan haar nakomelingen – openlijk – het ritueel van de kaart met bestellingen en het klaarzetten van water voor de kamelen. Vandaag beziet het meisje van lang geleden de speelgoedwinkel heel anders dan die van haar kindertijd. Geen enkele werkneemster zal om een couponboekje vragen en hokjes om af te scheuren of het nummer af te vinken dat overeenkomt met elk product.

Tegenwoordig zijn converteerbare peso’s – waarin haar salaris niet wordt betaald – de enigen die haar kinderen toegang geven tot de poppen, de karren of enkele eenvoudige glazen bollen. Daarom telt ze de munten en berekent ze mentaal wat ze kan besteden. Ze moet zich haasten, de kinderen zullen inmiddels wakker zijn en door het hele huis op zoek gaan naar de geschenken van de Drie Koningen.

Ze slaagde erin om een plastic fluit en een heel kleine pluche hond te kopen. Het heeft grote oren en blauwe ogen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s