Geen compromissen

Granma

Rood en zwart, dat zijn de kleuren van de partijkrant Granma. Maar in tegenstelling tot het bekende werk van Stendhal, vindt de lezer in Granma geen realisme, maar vooral bekeringsdrift. Als het officiële orgaan van de communistische partij een kop boven een artikel plaatst, is die bedoeld om gedachten en ideeën op te leggen, niet om er verslag van te doen. Dat gold ook voor de kop op de voorpagina van de krant van donderdag. Het was een citaat uit de toespraak van Raúl Castro, die hij hield in Santiago de Cuba, en die benadrukte dat “De Revolutie op dezelfde manier zal voortgaan, zonder met iemand compromissen te sluiten, maar alleen met het volk”. Met deze voorpagina willen zowel spreker als de redacteuren iets benadrukken dat zij in werkelijkheid niet erg duidelijk maken. Het is van belang om de betekenis ervan te ontcijferen.

Er zijn 55 jaar verstreken sinds het begin van de zogeheten Cubaanse Revolutie en de verwijzing naar mogelijke compromissen kan niet slaan op de oorsprong van de revolutie. De Generaal zal ook niet verwijzen naar een breuk met de voorrechten en  toelagen die de rebellen een half eeuw lang genieten. Het klinkt niet als een adiós aan de vroegere strijdmakkers die zich heel hun leven met alle macht hebben ingezet om dit systeem tientallen jaren in stand te houden.

Wie is dan die ‘iemand’ die Raúl Castro elke mogelijkheid ontneemt om eisen te stellen? Uiteraard verwijst hij niet het naar het Miraflores paleis in Venezuela en de omvangrijke subsidie die Cuba daarvan ontvangt. Die financiële steun heeft geleid tot strakkere politieke banden met de gevende regering dan met van degenen die onderhouden moeten worden in Cuba.

Het is naïef te denken dat het een hint is naar een mogelijk ontduiken van de politieke verantwoordelijkheden die behoren bij het lidmaatschap van de CELAC (Gemeenschap van Latijns Amerikaanse en Caraïbische Staten). Dus waarover sprak deze man in zijn militair uniform dan, met zijn versleten woordenschat en zijn geschreven tekst? Het antwoord wijst zowel naar het Witte Huis als naar Brussel.

Elk onderhandelingsproces of gesprek vereist een minimum aan basisvoorwaarden. Elke betrokken partij bij een mogelijke overeenkomst wil verzekerd zijn dat de andere partij evenveel of zelfs meer water bij de wijn doet ter toenadering. Het is duidelijk dat zowel de VS als Europa in 2013 stappen hebben gezet om de diplomatieke temperatuur tussen zichzelf en het Plein van de Revolutie te matigen. Stille wenken, versoepelingen en aankondigingen van een nieuwe weg gingen deel uitmaken van de woorden van sommige politici met betrekking tot het grootste eiland van de Antillen. De tafel was gedekt voor een feestelijke dis van dialoog en akkoord. In antwoord daarop heeft de ondankbare gast de  tafel omver gegooid.

Geen compromissen…”, schreeuwde Raúl Castro en men haastte zich om dit in rode letters op de voorpagina van Granma te plaatsen. Zij, voor wie de uitspraak bedoeld is, zijn dus gewaarschuwd.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s