Hoe heten ze?

Een menigte wachtte buiten die ene villa in de wijk Vedado waar een standbeeld van Abraham Lincoln in de tuin staat. Het taleninstituut opende zijn deuren voor nieuwe inschrijvingen en deze dagen werden de toelatingsexamens afgenomen. Nerveus wachtten wij met ‘n allen, denkend dat men ons zou evalueren aan de hand van onze uitspraak hier… onze woordenschat daar. Tot onze verrassing gingen de belangrijkste vragen niet over taal, maar hadden eerder een politieke lading.

Halverwege de ochtend waarschuwde ons een jongen die was afgewezen: “Ze vragen naar de naam van de eerste secretaris van de Communistische Partij, afdeling Havana”. We bleven verbouwereerd achter. Wie weet dat nou?

Enkele tientallen jaren geleden waren de leiders van de zogenoemde “politieke volksorganisaties” landelijk bekende figuren. Of het nou door de alom aanwezige staatsmedia kwam, hun jarenlange ambtstermijnen of gewoonweg door hun persoonlijkheid, die gezichten werden zelfs door kinderen op de lagere scholen makkelijk herkend. Tor vervelens toe hoorden wij over de secretaris van de Unie van Communistische Jongeren, werd in elk journaal verteld wie in een bepaalde provincie de leiding had over de Partij of propte men ons vol met verklaringen van ene of andere president van de Universitaire Studentenfederatie. Daar waren ze, duidelijk herkenbaar. Sommigen kregen zelfs bijnamen en er werden grappen gemaakt over hun dwangneuroses en inefficiëntie.

Vanochtend maakte de staatstelevisie melding van Carlos Rafael Miranda, landelijk coördinator van de Comités ter Bescherming van de Revolutie (CDR). En ik realiseerde mij hoezeer dergelijke functies zijn uitgekleed, waar ze vroeger nog zoveel macht uitstraalden, bepalend waren voor het lot van velen. Nu staan onbekende personen aan het hoofd van instituten die elke dag verder afzakken in desinteresse en vergetelheid. Bestuurders, van wie degenen die bestuurd worden niet met zekerheid de naam van kunnen noemen. Figuren die te laat kwamen voor de flitsende camera’s, te laat om nog genoemd te worden in de analyses van Cuba-deskundigen of – op zijn minst – het onderwerp te zijn van een of andere grap. Het zijn slechts schaduwen van een systeem waarin charisma steeds schaarser lijkt te worden.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s